Peygamberlik Öncesi Hz. Muhammed
İmam Hatip 6. Sınıf Arapça Eğitim Seti 6 DVD

Peygamberlik Öncesi Hz. Muhammed

 

PEYGAMBERLİK ÖNCESİ HZ. MUHAMMED

1. Hz. Muhammed’in Soyu ve Ailesi

Peygamberimizin soyu, iki büyük Arap topluluğundan biri olan ve İsmailoğullan diye de anılan Adnanilere dayanır. Onun soyu, Hz. İsmail ve Hz. İbrahim’e kadar uzanır.
Hz. Muhammed, Mekkeliydi. Hem anne hem de baba tarafından Kureyş kabilesine mensuptu. Babası Abdullah, Kureyş’in Haşimoğulları, annesi Âmine ise Zühreoğulları kolundandı. Her iki taraf da Mekke’de saygınlığı olan ailelerdi. Babası Abdullah onun doğumundan kısa bir süre önce vefat etmişti. Dedesi Abdülmuttalip (Şeybe) Mekke’nin en önemli yöneticilerinden biri idi. Mekkeliler ona büyük saygı duyarlardı. Şeybe de kendi babası Haşim gibi cömert bir insandı. Hacıların su ve yemek ihtiyaçlarını karşılamaya büyük katkı sağlıyordu. Örneğin, Zemzem Kuyusu’nu yeniden bulup tamir ettirmiş ve hacıların hizmetine sunmuştu. Peygamberimizin amcaları; Haris, Ebu Talip, Ebu Lehep, Zübeyr, Abbas ve Hamza Mekke toplumunda saygın kişilerdi.

hz.muhammedin kütüğü
Peygamberimizin babası Abdullah, Mekke’nin en saygın ailesine mensup ve akranları arasında çok beğenilen bir gençti. Babası Abdülmuttalip ona Zühreoğulları reisi Vehb’in kızı Âmine’yi uygun gördü. Âmine de Kureyş’in şerefli ve iffetli kızlarındandı. Abdullah, Âmine ile zamanın geleneklerine göre evlendirildi. Böylece güzel ve saygın bir yuva kurulmuş oldu.

Abdullah, bazı ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla bir ticaret kervanıyla Suriye’ ye gitti. Fakat dönüşte hastalandı ve kervan ile devam edemeyeceğini anlayınca Medine’de dayılarının yanında kaldı. Yol arkadaşları Mekke’ye dönüp durumu haber verince Abdülmuttalip, büyük oğlu Haris’i Abdullah ile ilgilenmek üzere Medine’ye gönderdi. Ancak Haris oraya ulaşmadan kardeşi Abdullah Medine’de vefat etmişti. Bu acı haber başta Âmine olmak üzere tüm aileyi yasa boğdu. Peygamberimiz henüz dünyaya gelmeden yetim kalmıştı.

NOT EDELİM
Abdülmuttalip Hz. Peygamberin dedesidir. Asıl adı Şeybe’dir. Abdülmuttalip, üstün karakterli, inançlı, iyi kalpli, bir insan, adil bir reisti. Ömrünün sonuna doğru puta tapmayı terketmiş, içkiyi ve kumarı bırakmış, Kâbe’nin çıplak olarak tavaf edilmesini yasaklamıştı. Allah’ın varlığına, ceza ve mükâfat yeri olarak ahiretin mevcudiyetine inanmış, zaman zaman Hira Mağarası’na çekilip ibadetle meşgul olmuştu.
Abdülmuttalip, sağlığında torunu Muhammed’e gereken ihtimamı göstermiş; kendisinden sonra da onun bakımını oğlu Ebu Talip’e vasiyet etmişti.

Kaynak: Meb

İmam Hatip Lisesi, İmam Hatip 10.Sınıf Meslek Dersleri, İmam Hatip 10.Sınıf Eğitim Seti, İmam Hatip 10. Sınıf Siyer Dersi

5. Sınıf Kuran
Yorumlar